Nieuwe aanbevelingen buitengerechtelijke kosten

Vanaf 1 november 2013 zijn er nieuwe aanbevelingen van toepassing bij de toewijzing van gemaakte buitengerechtelijke kosten door de winnende partij in een gerechtelijke procedure.

Door deze nieuwe aanbevelingen krijgt de winnende partij in een gerechtelijke procedure de buitengerechtelijk gemaakte kosten vergoed. Vaak is het namelijk zo dat de eiser kosten moet maken voor de buitengerechtelijke behandeling van het betreffende probleem voordat daadwerkelijk een gerechtelijke procedure wordt gestart.

Door de nieuwe aanbeveling kan de rechter in zijn vonnis deze kosten ook meenemen. Op deze manier kan de rechter de partij die de zaak verloren heeft ook tot betaling van deze buitengerechtelijke kosten veroordelen. Echter kijkt de rechter, mede lettend op de ingewikkeldheid en het belang van de vordering, logischerwijs wel of het gerechtvaardigd was dat deze kosten zijn gemaakt.

Rapport

Tot op heden werden alleen de buitengerechtelijke incasso kosten meegenomen in het vonnis van de rechter, maar niet andere buitengerechtelijke kosten. Het ging daarbij alleen om zaken met een geldvordering.

Echter op initiatief van de vereniging van incasso advocaten, gerechtsdeurwaarders, incassobureaus en consumenten zijn de vergoedingen van buitengerechtelijke incassokosten gewijzigd doordat het zogeheten rapport Voor-werk II is vervangen door het rapport BGK-Integraal 2013 welk rapport ruimer van opzet is.

Aanbevelingen

Het rapport BGK-Integraal 2013 bestaat uit een overzicht van regelingen ten aanzien van buitengerechtelijke kosten, geeft daarbij duidelijkheid over de verschuldigdheid van de betreffende buitengerechtelijke kosten en geeft ten slotte aanbevelingen voor de rechter om bepaalde vorderingen te beoordelen in het geval de wet onvoldoende houvast biedt.

De aanbeveling die het belangrijkst is, is de aanbeveling dat de schuldeiser na een eerste herinnering om tot betaling van de betreffende nota over te gaan en daarna nogmaals een herinnering stuurt aan de debiteur. Op deze manier kan de rechter de buitengerechtelijk gemaakte incassokosten toewijzen aan de schuldeiser. Alle gedane aanbevelingen hebben hoogstwaarschijnlijk een grote praktische waarde voor de incassopraktijk.

Zo eenvormig mogelijk

De bedoeling van het vervangende rapport is dat op deze manier een zo eenvormig mogelijke beoordeling van gevorderde buitengerechtelijke kosten ontstaat. De rechters zullen in beginsel de aanbevelingen aanhouden, echter zijn zij wettelijk niet gebonden om dat ook daadwerkelijk te doen, immers er is geen sprake van een vervangende wet.

Terug naar weblog overzicht

Geschreven door: Mark Fluitman







Google